حقيقت است كه غربيان مىگويند : « چراغ انديشه و تفكّر فلسفى پس از ابن رشد متوفّى 595 هجرى ( در لاتين Averroes ) در جهان اسلام خاموش گرديده است » و درنتيجه پرده روى چندين قرن تلاش و كوشش دانشمندان ايرانى بويژه در دوران تشيّع اين كشور كه مركز آن اصفهان بوده كشيده شده است و اين مطلب به صورتهاى مختلف در آثار دانشمندان اروپايى و مسلمان به چشم مىخورد كه چند نمونه از آن ياد مىگردد : دكتر اكرم زعيتر در مقدّمهء ترجمهء كتاب ابن رشد و الرّشدّية ارنست رنان فرانسوى مىگويد : « انّ الدّراسات الفلسفيّة عند العرب ختمت بابن رشد » . پروفسور هانرى كربن در كتاب فلسفهء ايرانى و فلسفهء تطبيقى خود مىگويد : « تاريخ نويسان غربى فلسفه مدّتهاى مديدى گمان كرده‌اند كه با تشييع جنازهء ابن رشد در سال 1198 ميلادى در قرطبه ، فلسفهء اسلامى نيز روى در نقاب خاك كشيد » . پروفسور ژوزف فان اس در مقدّمهء بيست گفتار از مهدى محقّق مىگويد : « فلسفهء ايرانى دورهء صفويهء كه توسّط متفكّران بزرگ مكتب اصفهان تكامل يافته است عملا ناشناخته مانده است » . برپايهء آنچه كه ياد شد پايه‌ريزى فكرى برگزارى همايشى در سطح بين‌المللى تحت عنوان قرطبه و اصفهان به تدريج نهاده شد كه اكنون به تحقّق نزديك گرديده است . هر چند كه بانى اصلى اين همايش انجمن آثار و مفاخر فرهنگى و مؤسّسهء مطالعات اسلامى دانشگاه تهران - دانشگاه مك‌گيل بود ولى پس از ارائه اين انديشه مراكزى ديگر همچون مركز بين‌المللى گفتگوى تمدّن‌ها و مركز فرانسوى تحقيقات ايرانى و چند نهاد ديگر به يارى ما برخاستند و به موازات تهيّه مقدّمات همايش توفيق يافتيم برخى از آثار علمى را نيز به مناسبت و به نام همين همايش آماده چاپ سازيم كه به جهت برخى از مشكلات و مضايق نتوانستيم آن را در همايش عرضه داريم و اميدواريم تا پايان نيمسال اول سال جارى اين آثار به اهل علم تقديم گردد . آثار اشاره شده عبارتند از :